خودشیفتگی

خودشیفتگی

خودشیفتگی

خودشیفتگی

خودشیفتگی نوعی اختلال شخصیتی محسوب می شود که به آن اختلال نارسیستیک هم می گویند.

افرادی که این اختلال را دارند فکر می کنند در زندگی دیگران مهم ترین فرد هستند.

خودشیفتگی به مرور زمان در اثر الگوی بزرگ نمایی و نیاز به تحسین از سوی دیگران به وجود می آید.

شاید این رفتار در شان یک ملکه یا پادشاه قرن قدیم باشد، اما در مردم امروزی اینگونه نیست!

شروع این اختلال معمولا از سنین کودکی و نوجوانی است.

طبق نظریه روانشناسان بروز این اختلال به سه عامل بستگی دارد.

  • دلایل بیولوژیکی و ژنتیکی
  • دلایل اجتماعی

این مورد شامل نحوه رشد فرد در خانواده و دوستان و برخورد و رفتار با آنان می شود.

  • دلایل روانی

این دلایل مربوط به شخصیت فردی کسی که دچار این اختلال می شود است.

به نظر روانشناسان برای بروز این اختلال هر سه عامل فوق باید با هم ترکیب شوند.

علائم خودشیفتگی

نشانه ها و علائم زیادی برای خودشیفتگی شمرده شده است.

از جمله:

  • حساسیت بیش از اندازه نسبت به خود
  • نیاز به تشویق و تحسین دائمی از سوی دیگران
  • احترام نگذاشتن به عقاید و افکار و احساسات سایرین
  • تصور می کنند فقط حرف و نظر خودشان درست است و بقیه اشتباه می گویند!
  • برای بالا بردن مقام و جایگاه خود از انجام هیچ کاری ابایی ندارند.
  • تحقیر مداوم دیگران
  • حسادت بیش از اندازه به زندگی اطرافیان خود
  • احساس قدرت بیش از حد نسبت به بقیه
  • در مورد رفتارها و کارهای خودشان بیش از حد برای دیگران اغراق می کنند.
  • دوست ندارند کسی از آنان انتقاد کند زیرا معتقدند تمام کارهایشان درست است.
  • احساس روشن فکری بیش از حد
  • و …

اینگونه افراد در برقرای ارتباط با دیگران به مرور زمان دچار مشکل می شوند.

در واقع بعد از مدتی اطرافیان و دوستان خود را از دست می دهند.

شیوه ها و روش های مختلفی برای شناسایی و درمان این اختلال وجود دارد.

باید حتما با روانشناس و مشاور برای رفع این مشکل صحبت کرد.

مشاوره خانواده مهارت های ارتباطی

مشاوره خانواده رایگان

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

We take processes apart, rethink, rebuild, and deliver them back working smarter than ever before.